En toen was het alweer bijna voorbij. Nog maar 3 nachtjes slapen en dan zal ik in het vliegtuig zitten op weg naar huis. Maar jullie hebben nog wel een verhaal te goed, want jullie hebben geen idee wat ik de afgelopen maand heb uitgespookt, dus hier komt ie.

Na het bezoek van Ida en Willemien had ik 2,5 dag alleen en toen stond Gerrie op de stoep. Ik ken Hato zo onderhand wel met mijn ogen dicht, zo vaak ben ik er geweest. Maar helemaal leuk natuurlijk om mijn grote zus weer te zien. Ze was lang niet zo wit als mijn andere twee gezusters, dus ik hoefde mijn zonnebril niet op te zetten tegen de witheid:) Gerrie was behoorlijk kapot van de reis en dergelijke dus is zij gauw naar bed gegaan. Ik had mijn stagecoach lief aangekeken dus had ik de dinsdag en donderdag vrij gekregen, want de woensdag ben ik altijd vrij. Dinsdag hebben we eerste heerlijk relaxed op de porch gezeten( waar ze al weken naar uit had gekeken) en zijn toen richting Lagun gereden. Daar een schildpad van heel dichtbij gespot. Quote Gerrie: ik zwem over hem heen! Daar lekker gerelaxt. Het is alweer een poosje geleden ik weet dus niet helemaal de volgorde meer wat we al die dagen gedaan hebben, maar we zijn in ieder geval naar Punda, Zanzibar, Kalki, Lagun en grote knip geweest. Ook zijn we nog naar de boca's geweest, weer op het heetst van de dag, niet echt heel slim, maar wel leuk. We hebben niet heel veel bijzondere dingen gedaan, maar wel lekker uitgerust. Maandag is ze met mij meer naar stage geweest. Ze zou me afzetten op stage terug rijden en dan om 11u naar Divi komen, maar na ik denk 3 minuten gereden te hebben besloot ze toch maar om te draaien, omdat ze geen idee had waar ze was:) En toen was de week alweer voorbij en was het tijd om naar huis te gaan. Alleen toen was er nog een aswolk. Oftewel het vliegtuig was vertraagt tot 1u 's nachts! Dus ben ik maar opgebleven en zijn we toen om half 12 naar Hato gereden.

De week na Gerrie had ik maar twee dagen stage omdat het donderdag en vrijdag hemelvaart was. Maar deze dagen heb ik heel goed gebruikt, ik heb veel aan school gewerkt. Die week daarna was het alweer mijn laatste stage week. Ik had traktatie voor alle kinderen gehaald en voor de docenten. De kinderen vonden de traktatie natuurlijk veel interessanter dan het feit dat ik weg ging, dus dacht ik moet ik het ook maar niet zo erg vinden. Divi vond ik toch echt wel jammer om afscheid te nemen. Er zijn toch wel echt een paar leerlingen die eerst niks van mij moesten hebben en waar ik nu echt leuk mee kan praten. Maarja het leven gaat door, stage voorbij en nu nog maar twee weekjes.

Zaterdag was het Biodiversitydag. Er waren allemaal duikactiviteiten. En wij, Calo meiden waren gevraagd om het programma van de kleintjes te doen. We hebben de groep in tweeën gesplit Anne en Carine hadden de ouderen 8-12 en ik had de kleintjes. 3-8. Erg leuk, deze leeftijd heb ik niet op mijn stage dus ik vond het enig. Lekker knutselen, tekenen, ballonnentrapJ 's avonds was er een feestje op Hooks, erg gezellig.

En toen was het alweer de één na laatste week. Maandag had ik eindgesprek met Linda en Peter. Marloes en ik gingen samen, normaal is het gesprek alleen, maar wij vonden het prima om met zijn vieren tegelijk te doen. En we hebben allebei een 8! Stoer he?:) Ze waren helemaal trots en hadden alleen maar lovende woorden. Dus dat was helemaal leuk. We hebben er nog een tijdje zitten kletsen en zijn toen naar Zanzi gegaan. De afgelopen 2 weken ben ik haast niet op het strand geweest dus ik was zowaar wit en ben us ook verbrand:) Dus ik moet nog goed bij kleuren de komende anderhalve week, want het kan natuurlijk niet zo zijn dat ik wit terug kom. Maar toch ben ik die week niet veel naar het strand geweest want er moest een verslag vrijdags worden ingeleverd. Maar mijn ogen waren zo'n beetje vierkant van de laptop, dus vond ik dat ik wel een dagje vrij verdiende. Ik had donderdag afgesproken met Angela(alo Amsterda). We zijn wezen wakeboarden, super leuk! Ik had het al eerder gedaan, het was wel even wennen maar ging toen heel goed. Daarna nog even lekker op Zanzi gelegen. Ownee eerst was het nog dat ik zo slim was geweest om de auto sleutels in de auto te laten zitten. Komt er een man langs: ‘wat is er aan de hand? Komen jullie er niet in? Laat mij eens proberen?' pakt hij zijn auto sleutels en klik draait hij zo onze auto open! Leuk idee dat ‘Henk' niet echt inbraakveilig is, maarja wel handig dat we weer in de auto konen. Vrijdag stond ik stijf van de spierpijn van het wakeboarden. Echt waar, ik voelde me net een oudwijf, pff kon niet bewegen. Zaterdag ben ik 's ochtends met Anne en Carine Punda gegaan om souvenirs in te slaan, het is namelijk nog maar een week. 's Middags zou ik gaan duiken met Sas en Chantal. We zouden duikspullen bij Hooks halen en dan gaan duiken op Blauwbaai, daar zouden we Marloes ontmoeten want die deed daar haar advents duikcursus. Krijgen we te horen dat er kwallen zijn op blauwbaai dus dat we daar niet mogen duiken, wij vragen hoe ernstig? Nou zo ernstig dat Marloes nu met Fernand(duikinstructeur) in het ziekenhuis zit. Dus dat was even schrikken. Gelukkig ging het gauw weer goed, ze heeft nu nog wat brandwonden, maar voor de rest niets ernstigs. Maar het duiken op blauwbaai ging dus niet door, dus gingen we naar Cas Abou. Na een heel gedoe met huren en brevetten die niet mee waren, konden we eindelijk het water in. Vorige week was ik heel schor geweest en last van mijn keel, maar ik dacht dat dat wel over was. Maar ik was nog geen 4 meter onderwater en kreeg ontzettend last van mijn oren en klaren lukte niet. Ik bleef eerst dus maar even op de zelfde diepte maar het ging niet over. Dus zwom ik rustig naar de oppervlakte, daar knapten mijn oren open. Ik dacht misschien gaat het nu beter, ik weer naar beneden, maar het deed echt heel erg pijn, ook achter mijn oren, dus ik durfde het niet aan en ben ik weer terug gegaan. Dit vond ik wel jammer, mijn laatste duikmogelijkheid, maarja beter dan kapotte oren.

Zondag moest ik afscheid nemen in de kerk. De dominee vroeg mij naar voren na de dienst, daar bedankte hij me en wenste mij een goede terugreis en keuzes die ik moest gaan maken. Ik had van te voren gezegd dat ik echt niks wilde zeggen, dat vind ik echt verschrikkelijk. Maar ach toen stond ik er toch al dus heb ik iedereen bedankt voor hun gastvrijheid en dat ik me thuis had gevoeld in de gemeente. 's Middags ben ik met Ronja en Angela naar het strand gegaan(ja die kleur zal ik toch echt terug moeten krijgen)

Maandag wilden Carine, Anne en ik toch nog wat van het eiland zien. We zijn eerst naar Playa Canoa gereden, een erg afgelegen weg helemaal naar de oostkust. Daar aangekomen was het water erg rustig, normaal staan daar hoge golven en word er gesurft, nu was er niemand:) alleen wat locals die ons raar aankeken. Na daar wat rond gekeken te hebben zijn we naar Sint Jorisbaai gereden, een heel grote afgelegen baai, mooi groen bebost en blauw water. Het had alleen 's ochtends geregend dus konden we niet verder met onze auto. Ja Henk is echt wel een goede auto maar sommige terreinen kan hij toch niet helemaal aan. Daarna wilden we nog de gevangenis zien, dus wij naar Salina gereden, beetje op de gok, maar we kwamen wel goed uit. Daar en foto van en toen op naar de houtjesbaai. Dit is een baai met allemaal aangespoelde spullen en daar kun je soms wel leuke schelpen, hout, koraal en troep vinden. Bij Hato moesten we af en dan een heel stuk onverhard langs de kust rijden. Wij dachten, dat kunnen wij wel. Maar het was een erg slechte weg ( lees: lees kuilen zodat we met de onderkant op de weg klapten, plassen zo diep dat je er in kunt verdrinken, oftewel zigzaggend onze weg banen) we wilden niet opgeven, dus zijn stug doorgereden met af en toe uitstappen en bedenken wat de beste route was. Maar na een half uur gereden te hebben kwamen we zo'n grote plas tegen die we onmogelijk door konden of omheen konden, dat we terug moesten. Sommige van ons vonden dit wel jammer, ik als chauffeur was er stiekem wel blij om, want ik zag ons al staan in de middel of nowhere. Maar geen zorgen we zijn zonder kleerscheuren thuisgekomen. Mirja was die dag jarig dus gingen we 's avonds uit eten met het hele huis bij Boca Sami, erg gezellig.

En nu is dinsdag, wilde ik lekker gaan bakken op het strand en vanavond met ons vieren en Peter en Linda te gaan eten. Maar het is nu half 12, ik zit op de porch en het regent zo hard dat ik de berg aan de andere kant van de wijk niet kan zien. Nu dus maar hopen dat het nog droog wordt vandaag.

Liefs!